അധ്യായം 2.15 — സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് (സന്തോഷ വിചാരം)
വസിഷ്ഠൻ തുടർന്നു: സന്തോഷം (മോക്ഷത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കാവൽക്കാരൻ) ആണ് പരമമായ നന്മ. സന്തോഷമാണ് യഥാർത്ഥ ആനന്ദം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ശത്രുസംഹാരകനായ രാമാ, സന്തോഷവാനായ മനുഷ്യന് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു.
സന്തോഷമെന്ന സമൃദ്ധിയിൽ സംതൃപ്തരാവുകയും ആത്മാവിൽ ശാന്തത അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ വിശുദ്ധരായ മുനിമാരെപ്പോലെയാണ്. അവർ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തെപ്പോലും ഒരു തുണ്ട് ചീഞ്ഞ വൈക്കോലിന് തുല്യമായിട്ടേ കാണുന്നുള്ളൂ.
രാമാ, ലോകകാര്യങ്ങൾക്കിടയിലും മനസ്സിന്റെ സംതൃപ്തി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും അസ്വസ്ഥനാവുകയോ തളരുകയോ ഇല്ല.
സന്തോഷമെന്ന അമൃത് പാനം ചെയ്ത് സംതൃപ്തരായ മുനിമാർ, വലിയ സമ്പത്തിനെയും സുഖഭോഗങ്ങളെയും വിഷമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
എല്ലാ തിന്മകളെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്ന സന്തോഷത്തിന്റെ മധുരമായ രുചി നൽകുന്ന ആനന്ദം നൽകാൻ അമൃതിന്റെ തരംഗങ്ങൾക്ക് പോലും സാധ്യമല്ല.
ഫലശൂന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും, ലഭിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ ശാന്തത പാലിക്കുന്നതും, ദുഃഖങ്ങളിൽ വേദനിക്കാതിരിക്കുന്നതും, അമിതമായ സുഖം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുന്നതുമാണ് ഈ ഭൂമിയിൽ 'സന്തോഷം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
മനസ്സിൽ തനിയെ ഉദിച്ചുയരുന്ന സന്തോഷം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നത് വരെ, ചതുപ്പിലെ മുള്ളുചെടികളെപ്പോലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ വളർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.
ശാന്തമായ സന്തോഷത്താൽ തണുപ്പിക്കപ്പെട്ടതും തത്വചിന്തയുടെ വെളിച്ചത്താൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായ മനസ്സ്, സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ വിരിയുന്ന താമരയെപ്പോലെ എപ്പോഴും പ്രസന്നമായിരിക്കും.
നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതും ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വശപ്പെട്ടതും സന്തോഷമില്ലാത്തതുമായ മനസ്സ്, അഴുക്ക് പിടിച്ച കണ്ണാടിയിൽ മുഖം പ്രതിഫലിക്കാത്തതുപോലെ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശം ഉൾക്കൊള്ളുകയില്ല.
സന്തോഷത്തിന്റെ വെളിച്ചത്താൽ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്ന മനസ്സുള്ള മനുഷ്യൻ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ട രാത്രിയിൽ താമര വാടുന്നതുപോലെ വാടിപ്പോകില്ല.
രോഗങ്ങളും ഉത്കണ്ഠകളും ഇല്ലാത്തവനും, ദരിദ്രനാണെങ്കിലും മനസ്സ് സംതൃപ്തനുമായ മനുഷ്യൻ ഒരു ചക്രവർത്തിയുടെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു.
തന്റെ പക്കലില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കാത്തവനും, കയ്യിലുള്ളത് ശരിയായ രീതിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും, പെരുമാറ്റത്തിൽ എപ്പോഴും മാന്യത പുലർത്തുന്നവനുമാണ് 'സന്തോഷവാൻ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
സന്തോഷത്തിന്റെ സംതൃപ്തിയുള്ളവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക സൗന്ദര്യം തിളങ്ങുന്നു. പാൽക്കടലിനെപ്പോലെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഔദാര്യത്തിന്റെ നിറവും ചിന്തകളുടെ ശുദ്ധിയും ഉണ്ടാകും.
മനുഷ്യൻ സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വസ്തുക്കളോടുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിക്കാനായി ഉള്ളിൽ ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
സന്തോഷമെന്ന അമൃതാൽ നിറഞ്ഞ മനസ്സും ശാന്തമായ ബുദ്ധിയുമുള്ളവൻ, നിലാവിന്റെ തണുപ്പുപോലെ ഉള്ളിൽ ശാശ്വതമായ ശാന്തി കൈവരിക്കുന്നു.
രാജാവിനെ സേവിക്കുന്ന ഭൃത്യന്മാരെപ്പോലെ, സന്തോഷത്താൽ കരുത്താർജ്ജിച്ച മനസ്സിനെ എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും തേടിവരുന്നു.
മഴ ഭൂമിയിലെ പൊടിപടലങ്ങളെ അടക്കുന്നതുപോലെ, ഉള്ളിൽ സന്തോഷവും ശാന്തതയും പുലർത്തുന്നവൻ തന്റെ എല്ലാ ഉത്കണ്ഠകളെയും വിഷമങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നു.
രാമാ, പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ മനസ്സിന്റെ സംതൃപ്തികൊണ്ടും പെരുമാറ്റശുദ്ധികൊണ്ടും പ്രകാശിക്കുന്നു.
സമ്പത്ത് കുന്നുകൂട്ടുന്നവന് ലഭിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ ആനന്ദം, ശാന്തനും സന്തുഷ്ടനുമായ ഒരുവന്റെ മുഖം കാണുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു.
രഘുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ രാമാ, സമചിത്തതയെന്ന അലങ്കാരമണിഞ്ഞ ഉത്തമരായ മനുഷ്യരെയാണ് ദേവന്മാരും മുനിമാരും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബഹുമാനിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയുക.
Comments
Post a Comment