അദ്ധ്യായം 2.1 — ശുകദേവന്റെ മോക്ഷം: ദൃഢീകരണത്തിനായുള്ള അന്വേഷണം
ശ്രീരാമന്റെ പ്രസംഗത്തിന് ശേഷം, സദസ്സിൽ അദ്ദേഹത്തിന് മുൻപിലായി ഇരുന്നിരുന്ന വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി സ്നേഹപൂർവ്വം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
"രാമാ, നീ ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഉത്തമനാണ്. നിന്റെ സ്വന്തം നിരീക്ഷണത്തിലൂടെ നീ ഇതിനകം മനസ്സിലാക്കാത്തതായി ഇനി പുതുതായി ഒന്നും നിനക്ക് പഠിക്കാനില്ല."
"നിന്റെ ബുദ്ധി കണ്ണാടി പോലെ തെളിമയുള്ളതാണ്. നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ ആ അറിവിനെ മിനുക്കാനും മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും മാത്രമേ സഹായിക്കുന്നുള്ളൂ."
"മഹാനായ വ്യാസന്റെ പുത്രനായ ശുകന്റെ മനസ്സിന് സമാനമാണ് നിന്റെയും മനസ്സ്. ശുകൻ തന്റെ ഉൾക്കാഴ്ചയിലൂടെ അറിയേണ്ടവയെല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ വിശ്വാസത്തെ ഒന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ ഒരു ഉപദേശത്തിന്റെ ആവശ്യകത അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു."
രാമൻ ചോദിച്ചു, "മഹാനായ വ്യാസന്റെ പുത്രനായ ശുകന് തന്റെ അറിവിൽ ആദ്യം ഉറപ്പ് ലഭിക്കാതിരുന്നതും പിന്നീട് അത് ദൃഢമായതും എങ്ങനെയാണ്?"
വിശ്വാമിത്രൻ മറുപടി നൽകി, "രാമാ, നിന്റേതിന് സമാനമായ ശുകദേവന്റെ കഥ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക. ഈ കഥ കേൾക്കുന്നത് പുനർജന്മങ്ങളെ തടയാൻ സഹായിക്കും."
വിശ്വാമിത്രൻ തുടരുന്നു:
"അതാ, നിന്റെ പിതാവിന്റെ അരികിൽ സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ മഹാനായ വ്യാസൻ ഇരിക്കുന്നു. കരിമ്പാറ പോലെ കറുത്ത നിറമാണെങ്കിലും സൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്സോടെ അദ്ദേഹം പ്രകാശിക്കുന്നു."
"അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ ശുകൻ വലിയ അറിവും ജ്ഞാനവുമുള്ള ബാലനായിരുന്നു. ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശാന്തമായ മുഖവും യജ്ഞവേദി പോലെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശരീരപ്രകൃതിയും അവനുണ്ടായിരുന്നു."
"നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ അവനും ലോകകാര്യങ്ങളുടെ നിരർത്ഥകതയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും ലൗകിക കാര്യങ്ങളിൽ വിരക്തി നേടുകയും ചെയ്തു."
"അങ്ങനെ ആ മഹാനായ യുവാവ് തന്റെ വിവേകബുദ്ധിയാൽ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ദീർഘമായി അന്വേഷിക്കുകയും ഒടുവിൽ സ്വന്തം പരിശ്രമത്താൽ അത് കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു."
"പരമസത്യം ലഭിച്ചിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ സംശയങ്ങൾ ബാക്കിയായിരുന്നു. സ്വന്തം അറിവിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല."
"ലൗകിക സുഖങ്ങളോട് അദ്ദേഹത്തിന് വിരക്തി തോന്നി. വേഴാമ്പൽ മഴത്തുള്ളിക്കായി ദാഹിക്കുന്നത് പോലെ അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗീയ ആനന്ദത്തിനായി ദാഹിച്ചു."
"ഒരിക്കൽ തന്റെ പിതാവായ കൃഷ്ണദ്വൈപായന വ്യാസൻ തനിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശുകൻ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു:"
"മഹർഷേ, ഈ ലോകമെന്ന കോലാഹലം എവിടെ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്? ഇത് എങ്ങനെ അടങ്ങും? ഇതിന്റെ കാരണമെന്താണ്? ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി എത്രത്തോളമാണ്? ഇത് എവിടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്?"
"ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന വ്യാസൻ മകന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ട് പറയാനുള്ളതെല്ലാം വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു."
"എന്നാൽ ശുകൻ ചിന്തിച്ചത് ഇതെല്ലാം തന്റെ ബുദ്ധിശക്തിയാൽ തനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളാണെന്നാണ്. അതിനാൽ പിതാവിന്റെ ഉപദേശത്തിന് അദ്ദേഹം വലിയ വില നൽകിയില്ല."
"മകന്റെ ചിന്തകൾ മനസ്സിലാക്കിയ വ്യാസൻ പറഞ്ഞു, ഇക്കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിനക്കറിയാവുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അറിവ് എനിക്കില്ല."
"എന്നാൽ ജനകൻ എന്ന് പേരായ ഒരു രാജാവ് ഈ നാട്ടിലുണ്ട്. അറിയേണ്ട കാര്യങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് നന്നായി അറിയാം. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് നിനക്ക് എല്ലാം പഠിക്കാം."
"പിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ശുകൻ സുമേരു പർവ്വതത്തിന്റെ താഴ്വാരത്തിലുള്ള ജനക മഹാരാജാവിന്റെ വിദേഹ നഗരിയിലേക്ക് പോയി."
"വ്യാസപുത്രനായ ശുകൻ വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന വിവരം ദ്വാരപാലകൻ ജനകനെ അറിയിച്ചു."
"ശുകൻ തന്നിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനാണ് വന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ജനകൻ, ആ വാർത്ത ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഏഴു ദിവസം മിണ്ടാതിരുന്നു."
"പിന്നീട് രാജാവ് ശുകനെ പുറത്തെ വളപ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെയും ഏഴു ദിവസം അദ്ദേഹം അസ്വസ്ഥനായി കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു."
"തുടർന്ന് ശുകനോട് അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെയും രാജാവിനെ കാണാതെ അദ്ദേഹം ഒരാഴ്ച കൂടി കഴിഞ്ഞു."
"അവിടെ ജനകൻ ശുകന് ധാരാളം ഭക്ഷണവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെയും നൽകി സ്വീകരിച്ചു."
"എന്നാൽ ഈ പ്രലോഭനങ്ങളോ നേരത്തെയുണ്ടായ അവഗണനകളോ ശുകന്റെ മനസ്സിനെ ബാധിച്ചില്ല. കാറ്റിൽ ഉലയാത്ത പാറപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ഉറച്ചുനിന്നു."
"ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ, ശാന്തനായി, സംതൃപ്തനായി അദ്ദേഹം പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ അവിടെ നിലകൊണ്ടു."
"ശുകന്റെ മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയ ജനകരാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ സദസ്സിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. ശുകന്റെ ആത്മസംതൃപ്തി കണ്ട് രാജാവ് എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വന്ദിച്ചു."
"ജനകൻ പറഞ്ഞു: 'അങ്ങയുടെ എല്ലാ കടമകളും പൂർണ്ണമായി നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹം പൂർണ്ണമായും സഫലമായിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്നിൽ നിന്ന് അങ്ങ് എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?'"
"ശുകൻ പറഞ്ഞു: 'ഗുരുവേ, ഈ ലോകജീവിതമെന്ന കോലാഹലത്തിന്റെ ഉറവിടം എന്താണെന്നും അത് എങ്ങനെ ഉടൻ അവസാനിക്കുമെന്നും എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും.'"
"വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു: ശുകൻ ഇപ്രകാരം ചോദിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് ശുകൻ എന്താണോ കേട്ടത് അത് തന്നെയാണ് ജനകനും പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്."
"അപ്പോൾ ശുകൻ പറഞ്ഞു: 'ഇതെല്ലാം എന്റെ ഉൾക്കാഴ്ചയിലൂടെയും പിന്നീട് എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി പിതാവിൽ നിന്നും ഞാൻ നേരത്തെ അറിഞ്ഞതാണ്.'"
"വാഗ്മികളിൽ ഉത്തമനായ അങ്ങും അതേ കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥവും ഇതുതന്നെയാണ്."
"ലോകം മനസ്സിന്റെ സങ്കല്പം മാത്രമാണെന്നും ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ അത് ഇല്ലാതാകുമെന്നും ഈ ലോകം അസാരവും നശ്വരവുമാണെന്നുമുള്ള നിഗമനത്തിലാണ് എല്ലാ മുനിമാരും എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുള്ളത്."
"ഇനി സത്യം പറഞ്ഞുതന്നാലും പ്രഭോ, എന്റെ മനസ്സിന്റെ അലച്ചിൽ നിൽക്കട്ടെ. ഈ ലോകം എന്നാൽ എന്താണെന്നാണ് അങ്ങ് കരുതുന്നത്?"
"ജനകൻ മറുപടി നൽകി: 'ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അങ്ങ് സ്വയം മനസ്സിലാക്കിയതിനേക്കാളും പിതാവിൽ നിന്ന് കേട്ടതിനേക്കാളും വലിയ സത്യം മറ്റൊന്നുമില്ല.'"
"പരമാത്മാവ് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന അഖണ്ഡമായ ബോധം മാത്രമേയുള്ളൂ, മറ്റൊന്നുമില്ല. ആഗ്രഹങ്ങളാൽ (വാസനകളാൽ) അത് ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു, ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ അത് മോചിതമാകുന്നു.'"
"അറിയേണ്ട കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് സത്യമായും മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങയുടെ ആത്മാവ് ലൗകിക സുഖങ്ങളിൽ നിന്നും കാഴ്ചകളിൽ നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കുന്നത്."
"യൗവനത്തിൽ തന്നെ പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിച്ച അങ്ങ് ഒരു വീരനാണ്. ഇനി അങ്ങേക്ക് കൂടുതൽ എന്താണ് കേൾക്കാനുള്ളത്?"
"എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും അറിവുള്ളവനും തപസ്വിയുമായ അങ്ങയുടെ പിതാവ് പോലും അങ്ങയെപ്പോലെ പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിയിട്ടില്ല."
"ഞാൻ വ്യാസന്റെ ശിഷ്യനാണ്, അങ്ങ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും. എന്നാൽ ലൗകിക സുഖങ്ങളോടുള്ള വിരക്തിയാൽ അങ്ങ് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരേക്കാളും വലിയവനാണ്."
"ബുദ്ധിശക്തി കൊണ്ട് നേടാവുന്നതെല്ലാം അങ്ങ് നേടിയിരിക്കുന്നു. പുറംലോകത്തിൽ അങ്ങേക്ക് താൽപ്പര്യമില്ലാത്തതിനാൽ അങ്ങ് മുക്തനാണ്. സംശയിക്കാൻ ഇനി ഒന്നുമില്ല."
"മഹാമനസ്കനായ ജനകന്റെ ഉപദേശത്താൽ ശുകൻ ശാന്തനായി, തന്റെ മനസ്സിനെ പരമമായ സത്യത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു."
"ദുഃഖവും ഭയവും ഇല്ലാത്തവനായി, എല്ലാ പരിശ്രമങ്ങളിൽ നിന്നും സംശയങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനായി, പരമമായ ലയനം പ്രാപിക്കാനായി അദ്ദേഹം മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ ശാന്തമായ മുകളിലേക്ക് പോയി."
"അവിടെ പതിനായിരം വർഷം ധ്യാനത്തിൽ കഴിഞ്ഞ അദ്ദേഹം, ഒടുവിൽ തന്റെ ശരീരമുപേക്ഷിച്ച്, എണ്ണ തീർന്ന വിളക്കുപോലെ പരമാത്മാവിൽ ലയിച്ചു."
"ലൗകിക ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വിരക്തിയിലൂടെ പുനർജന്മത്തിന്റെ കളങ്കം നീങ്ങിയ ശുകൻ, ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കടലിൽ ചേരുന്നത് പോലെ പരമാത്മാവിൽ (നിർവ്വികല്പ സമാധിയിൽ) ലയിച്ചു ചേർന്നു."
Comments
Post a Comment